QUEN SOMOS

QUEN SOMOS

“SEGUIMOS A ESTELA DOS NOSOS DEVANCEIROS QUE FESTEXABAN ESTE ENTROIDO DO CAL NÓS SOMOS HERDEIROS”

Onde comezan as historias?

Parece que as historias de fai 100 anos están mortas, pero… sempre queda algo! As historias son datos con alma, son maravillosas. Pero, fai falla tempo para darse conta! Somos un pasado acumulado, aquilo que nos deron. O pasado é coma ir a outro planeta, o interese por ir alí chega coa idade; cando tes ese momento de madurez onde te plantexas :

  • De onde vimos?
  • Qué lle debemos á xente que nos precedeu?
  • Qué compartimos con eles?

Todos temos algo que contar, pero moitas veces non sabemos como facelo. As ideas acumúlansenos e tememos que o que facemos sexa só unha anécdota que non lle interese a ninguén. Dar forma a todas esas ideas, facer delas historias que apaixoen aos veciños, que os namoren mentres as vexan, é o máis difícil de conseguir.

Un grupo moi diverso de persoas, de distinta procedencia, queremos devolverlles a súa historia, recrear algo que moitos ainda recordan e añoran. Recorrela aldea, en busca de fotos, anécdotas… foi un exercicio que recomendamos a tódolos que teñan a sorte de vivir na aldea. Enriqueceunos de tal maneira, que sentimos unha enorme gratitude e admiración por todos eles, xa que non só nos abriron as súas casas, senón tamen o seu corazón. Non aspiramos a recreación exacta daquel espectacular Entroido, porque somos conscientes de que è casi imposible. Simplemente devolverlles a súa historia, como eles a recordan.

Sentímonos moi afortunados de tentar recuperar o Entroido de Samede. Énchenos unha sensación de haberlles devolto unha parte da súa historia que non chegara a nós;  foi coma reter a vida. Agora os fillos e netos de toda esta xentiña poden disfrutar do seu Entroido tal como eles o lembraban e sentiron no seu día.

Somos do mesmo material do que se tecen os soños, a nosa curta vida está rodeada de soños. Tentamos facer o que sempre soñamos, sen importar o que pensen os demais. É a nosa vida, o noso soño, e iso é o único que nos debe importar, porque a posibilidade de realizar un soño é o que fai que a vida sexa interesante.

É unha honra compartir o Entroido con persoas que podían non estar aquí, podían ter unha razón pra dicir “Non me interesa”, pero o estar eiquí  implica que hai, de parte de cada un dos que participan no entroido, un anhelo de saber que vai pasar, que haberá máis adiante, que é o novo ao que estamos aspirando.

Hoxe disfrutamos, hoxe divertímonos, hoxe trouleamos, cantamos e bailamos, e só hoxe é o día no que todos podemos ser auténticos.

Así que só podemos dicir GRAZAS a tod@s por formar parte, e moitas grazas a ti por estar aquí lendo este artigo e intersándote polo noso Entroido que, non o dubides… Tamén é teu.

Lumeeee!!!